Sam

‘de grondlegger van Samsalabim’

20.10.2002 – 11.10.2010

Bobby werd met zijn 9-weekjes al goed beschermd door Sam.
Bobby werd met zijn 9-weekjes al goed beschermd door Sam.

Sam was een hond uit duizenden voor zowel mensen als dieren en dol op actie. En die kreeg hij ook want het was een feest om zoveel blijheid en enthousiasme in hem te zien. Had ik met mijn 1e golden 7 jaar Gedrag & Gehoorzaamheid getraind en vond ik dat ook leuk…….met Sam was er niets aan. Thuis luisterde hij super maar bij die oefeningen op de club ging hij zitten stieren! Toen ik op flyball ging begreep ik het al heel snel. Dit was een actiehond en al die oefeningen vond hij gewoon saai, deze stoere vent had uitdaging nodig. Dus hopsakee, ook op behendigheid en hij was er helemaal weg van. Hij is ook degene die mij met het behendigheidsvirus heeft aangestoken en ik ben hem daar nog iedere dag dankbaar voor. Wat een feestje is dat voor honden, geweldig! Sam was een beer van een hond, geen grammetje teveel, keurig in shape en mankeerde nooit iets. Op 7-jarige leeftijd werd hij niet lekker en de dierenarts dacht in eerste instantie aan een virusje wat bleef hangen, een paar dagen later ging het van het één op het andere moment ineens heel slecht en werd er gedacht aan de ziekte van Addison en kijkend naar de symptomen leek dit heel logisch. Met spoed bloed afgenomen en opgestuurd naar Utrecht en op vrijdag kwam de man met de hamer……….acute leukemie en daar was niets meer aan te doen.
De dierenarts heeft ‘m nog even op kunnen lappen zodat hij het weekend nog thuis kon zijn maar ’s maandags, negen dagen voordat hij 8 zou worden, moesten we veel te vroeg afscheid nemen van onze grote vriend.
Van begin af aan waren Sam & Bobby onafscheidelijk en het was een genot om die twee samen te zien spelen en uitdagen. Niet verwonderlijk dat Bobby ook een harde klap te verduren kreeg want hij zat midden in de periode van volwassen worden en kon daarbij de steun van Sam heel goed gebruiken. En ineens stond hij er alleen voor in z’n jonge leventje.
Bobby was enige tijd voor het overlijden van Sam door de eigenaresse van Bobby’s  beste vriendinnetje Polle gevraagd om samen voor een nestje te zorgen en het kon niet anders dan dat daar hele leuke pupjes moesten worden die uit liefde waren gemaakt! Omdat het mij wel leuk leek om daar dan een pupje van te hebben maar ik geen jarenlang 3 honden wilde, hadden we afgesproken dat Bobby haar dan over een paar jaar zou gaan dekken wanneer Sam al wat ouder zou zijn.
En ineens was alles anders en kwam Wybrich van Polle onverwachts met het voorstel dat Bobby dan voor het 1e nestje van Polle zou zorgen en ik dan weer een pupje zou hebben. Ik ben haar hiervoor nog iedere dag dankbaar! We hebben samen alle onderzoeken en testen samen gedaan en toen Bobby & Polle allebei goedgekeurd waren was het afwachten totdat Polle loops zou worden.
Indirect was Sam hier dus eigenlijk de aanleiding toe dus wilde ik hem ook hierin vernoemen en zodoende werd de naam van het kleine meisje Samsalabim Bam Bam met als kennelnaam Mei de Noardewyn.
Omdat Sam alleen maar voor goede dingen in mijn leven heeft gezorgd vond ik ook dat hij alle eer mocht krijgen om deel uit te maken van de kennelnaam dus vandaar Bam Bam Samsalabims! En ik heb maar één grote wens en dat is dat de toekomstige pupjes allemaal maar net zulke mooie gouden hartjes mogen krijgen als Sam.

DCF 1.0Trouwer dan trouw….